«Στο μάτι του κυκλώνα»: Οι 4 πρωθυπουργοί που διαχειρίστηκαν την ελληνική κρίση στο βιβλίο του Δ. Παπαδημητρίου

Δημοσιεύτηκε από RodopiNet.gr

12/09/2026

Η ελληνική κρίση του 2009-2018 έχει μελετηθεί κυρίως μέσα από την οικονομία, τα Μνημόνια και τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές. Αυτό που έχει εξεταστεί πολύ λιγότερο είναι το πώς κυβερνήθηκε η χώρα σε εκείνες τις πρωτοφανείς συνθήκες.

Αυτό επιχειρούν να φωτίσουν μέσα από το βιβλίο τους ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, και ο Κέβιν Φέντερστον του London School of Economics. Στο «Μάτι του Κυκλώνα» εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο τέσσερις διαδοχικές κυβερνήσεις -του Γιώργου Παπανδρέου, του Λουκά Παπαδήμου, του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα- διαχειρίστηκαν τις διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές και την εφαρμογή των Μνημονίων.

Ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός ότι και οι τέσσερις πρωθυπουργοί μίλησαν στους συγγραφείς μέσα από εκτενείς συνεντεύξεις.

Όπως εξηγεί ο Δημήτρης Παπαδημητρίου μιλώντας στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον Βασίλη Κουφόπουλο, στόχος δεν είναι να κριθεί ποιος από τους 4 πρωταγωνιστές διαπραγματεύτηκε καλύτερα. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον τρόπο οργάνωσης της κυβέρνησης: στον πρωθυπουργό, στον στενό κύκλο συνεργατών του και στη σχέση τους με το υπουργικό συμβούλιο και τη δημόσια διοίκηση.

Η κρίση, όπως επισημαίνει, παιζόταν σε δύο ταμπλό ταυτόχρονα. Από τη μία υπήρχε η διαπραγμάτευση με τους δανειστές και από την άλλη η εσωτερική διαπραγμάτευση μέσα στην ίδια την κυβέρνηση, ώστε τα συμφωνηθέντα μέτρα να γίνουν αποδεκτά και τελικά να εφαρμοστούν από τη διοίκηση.

Αυτός ήταν και ο λόγος που η Ελλάδα αντιμετώπισε μεγαλύτερες δυσκολίες σε σχέση με άλλες χώρες που μπήκαν σε πρόγραμμα, όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία. Δεν ήταν μόνο το μεγαλύτερο δημοσιονομικό πρόβλημα, όπως τονίζει ο κ Παπαδημητρίου, ήταν και οι έντονες πολιτικές συγκρούσεις, τόσο μεταξύ των κομμάτων όσο και στο εσωτερικό των κυβερνήσεων.

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι σύμφωνα με τον κο Παπαδημητρίου, το παράδοξο που αναδεικνύει η μελέτη. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα αντιμετώπιζε μια υπαρξιακή κρίση, ο τρόπος λήψης αποφάσεων στην καρδιά της κυβέρνησης δεν άλλαξε τόσο πολύ. Παρέμεινε σε σημαντικό βαθμό διάχυτος και όχι επαρκώς οργανωμένος, γεγονός που δυσκόλεψε ακόμη περισσότερο τη διαχείριση της κρίσης.

Και εδώ βρίσκεται ίσως ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά μαθήματα της περιόδου. Ο πιο έντονος συγκεντρωτισμός στη λήψη αποφάσεων εμφανίστηκε περισσότερο μετά το τέλος των Μνημονίων, ιδιαίτερα επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Η ελληνική κρίση, επομένως, δεν ήταν μόνο μια κρίση χρέους. Ήταν και μια μεγάλη δοκιμασία για την ίδια την ικανότητα του ελληνικού κράτους να κυβερνά, να συντονίζεται και να εφαρμόζει αποφάσεις σε συνθήκες ακραίας πίεσης.