Πριν από 5.000 χρόνια, ο οίνος δεν ήταν απλώς ένα προνόμιο της ανώτερης τάξης, οι απλοί άνθρωποι στην αρχαία Τροία απολάμβαναν επίσης καθημερινά τη γεύση του
Σε πολλά μέρη του αρχαίου κόσμου, εδώ και 5.000 χρόνια, το κρασί θεωρούνταν ως μια πολυτέλεια που προοριζόταν μόνο για την ελίτ, ένα προνόμιο της ανώτερης τάξης, Μια νέα μελέτη ωστόσο αποκαλύπτει ότι η πανίσχυρη αρχαία πόλη της Τροίας ήταν η εξαίρεση και έρχεται να υποστηρίξει μια υπόθεση που διατύπωσε ο διάσημος αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν τον 19ο αιώνα.
Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας ποιητής Όμηρος, στα έπη του, αναφέρεται συχνά στο κρασί. Αυτές οι αναφορές μάς έχουν μεταδώσει σήμερα πολλές χρήσιμες πληροφορίες για το κρασί στην αρχαιότητα. Τις πληροφορίες αυτές έρχεται τώρα να συμπληρώσει μια νέα μελέτη Γερμανών επιστημόνων, οι οποίοι πραγματοποίησαν χημική ανάλυση σε δοχεία πόσης που ανακαλύφθηκαν σε ερείπια οικισμού στη δυτική Τουρκία.
Τα ευρήματά τους αποδεικνύουν ότι σχεδόν όλοι στην Τροία –είτε ανήκαν στις ανώτερες τάξεις είτε όχι– ήταν οινοπότες.
Τα ευρήματα «ξαναγράφουν την ιστορία του κρασιού»
«Στην πρώιμη Εποχή του Χαλκού, περίπου 5.000 χρόνια πριν, το κρασί, αν και ήταν το πιο ακριβό ποτό, δεν προοριζόταν αποκλειστικά για τους πλούσιους και τους ισχυρούς, αλλά και για τον απλό λαό στην πόλη της Τροίας», είπε ο συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Στέφαν Μπλουμ, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Τούμπιγκεν της Γερμανίας.
«Είναι σαφές ότι το κρασί ήταν ένα καθημερινό ποτό και για τους απλούς ανθρώπους».
Το 1871, ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν ανακάλυψε τη θρυλική «πόλη-φρούριο» της Τροίας στη δυτική Τουρκία, κοντά στις ακτές του Αιγαίου.
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών, ο Σλήμαν βρήκε αρκετές εκατοντάδες χρυσά και ασημένια αντικείμενα στην Τροία, όπως κοσμήματα, μάσκες, κουμπιά, καλύμματα κεφαλιού, όπλα και γλυπτά.
Αλλά τον «συνεπήρε» ένα πιο «ταπεινό» αντικείμενο που αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ως το «Δέπας αμφικύπελλον», ένα χαρακτηριστικό ποτήρι της Εποχής του Χαλκού, με δύο λαβές.
«Ο Σλήμαν ανακάλυψε πολλά κυλινδρικά κύπελλα με διπλή λαβή, τα οποία χρησιμοποιούνταν είτε για τελετουργικές προσφορές κρασιού στους Ολύμπιους θεούς είτε από τη βασιλική ελίτ για ποτό, όπως περιγράφει ο Όμηρος», είπε ο καθηγητής Μπλουμ σε μια αναφορά του στο The Conversation.
«Αυτά τα κεραμικά αγγεία κατασκευάζονταν συχνά σε τροχό αγγειοπλάστη, μια τεχνολογική καινοτομία που εισήχθη από την κοντινή ανατολή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου».
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, περισσότερα από 100 από αυτά τα χαρακτηριστικά κύπελλα της περιόδου 2500 έως 2000 π.Χ., έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα, μόνο στην Τροία.
Πιθανότατα οι χαρακτηριστικές διπλές λαβές επέτρεπαν στα κύπελλα να περνούν εύκολα από τον ένα στον άλλον σε μια τελετή ή συγκέντρωση, καθώς κάθονταν ο ένας δίπλα στον άλλον.
«Καθημερινό ποτό»
Αναλύοντας τα θραύσματα του αγγείου, ο καθηγητής Μπλουμ και οι συνεργάτες του βρήκαν υψηλές συγκεντρώσεις ιχνών οξέων φρούτων (ηλεκτρικό και πυροσταφυλικό οξύ, τα οποία εμφανίζονται μόνον όταν ζυμώνεται ο χυμός σταφυλιών) ως «ενδεικτικές της τακτικής κατανάλωσης κρασιού».
Αλλά ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι τα ίδια οξέα φρούτων βρέθηκαν επίσης σε υπολείμματα πιο απλών κυπέλλων και ποτηριών από την Τροία που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι χαμηλότερων κοινωνικών τάξεων, υποδηλώνοντας ότι η κατανάλωση κρασιού ήταν ευρέως διαδεδομένη σε όλες τις τάξεις.
Ο Μπλουμ πιστεύει ακόμη ότι αγρότες, τεχνίτες και άλλοι φτωχότεροι άνθρωποι που ζούσαν στους εξωτερικούς οικισμούς της Τροίας, μακριά από την ισχυρή, οχυρωμένη πόλη, κατανάλωναν το κρασί ως «καθημερινό ποτό».
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συνδεόταν με θρησκευτικές πρακτικές, τελετουργίες και δημόσια συμπόσια ή απλώς με την καθημερινή απόλαυση.
Ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα από τη μελέτη των θραυσμάτων είναι ότι για την οινοποσία, μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κάθε τύπος ποτηριού.
Γραπτές πηγές υποδηλώνουν ότι το κρασί θεωρούνταν ιδιαίτερα «πολύτιμο» κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, σύμφωνα με τον καθηγητή Μπλουμ.
Ωστόσο, η Τροία βρισκόταν σε μια περιοχή όπου ευνοούνταν η παραγωγή κρασιού, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να είναι ευρύτερα διαθέσιμο.
Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο American Journal of Archaeology, δείχνει για πρώτη φορά ότι η κατανάλωση κρασιού στην αρχαία Τροία δεν ήταν μόνο για τις ανώτερες τάξεις όπως πιστευόταν μέχρι τώρα.
Οι συγγραφείς της μελέτης θα προσπαθήσουν να διεξάγουν περαιτέρω έρευνες σε άλλες τοποθεσίες, για να ανακαλύψουν εάν μια μεγαλύτερη ποικιλία από κύπελλα χρησιμοποιήθηκε για την κατανάλωση κρασιού και να βγάλουν πιο ασφαλή συμπεράσματα για αμφισβητήσιμες θεωρίες σχετικά με τη διανομή και την κατανάλωση κρασιού κατά την τρίτη χιλιετία π.Χ.
Η θρυλική Τροία
Τα ευρήματα μέχρι σήμερα ρίχνουν αρκετό φως στη ζωή στην πόλη της Τροίας, η οποία πιστευόταν ότι ήταν καθαρά μυθική μέχρι την ανακάλυψη της από τον Σλήμαν.
Οι κάτοικοι της Τροίας, σύμφωνα με τον Όμηρο, πολέμησαν στον μεγάλο Τρωικό Πόλεμο εναντίον των πρώτων Ελλήνων, οι οποίοι τους εξαπάτησαν με τον περίφημο «Δούρειο Ίππο».
Ο «Δούρειος Ίππος», το ξύλινο άλογο που οι Τρώες καλωσόρισαν εν αγνοία τους εντός των τειχών, ήταν γεμάτο με κρυμμένους Έλληνες πολεμιστές που μπόρεσαν έτσι να εισέλθουν μέσα στην πόλη και να την καταστρέψουν, τερματίζοντας τον πόλεμο.
Ο Όμηρος έγραψε την Ιλιάδα 400 χρόνια αργότερα και μαζί με την Οδύσσεια αποτελούν τα παλαιότερα διασωθέντα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Οι ιστορίες τους έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση της λογοτεχνικής και φιλοσοφικής σκέψης καθ όλη τη διάρκεια της ιστορίας του Δυτικού πολιτισμού, και έχουν εμπνεύσει διάφορα «spinoffs», από την Αινειάδα (ένα έπος γραμμένο από τον Ρωμαίο ποιητή Βιργίλιο στα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ.), μέχρι το Τρωίλος και Χρυσίδα (το θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ που πιθανώς γράφτηκε το 1602) και τη μεγάλη γαλλική όπερα Οι Τρώες (το λιμπρέτο γράφτηκε από τον Έκτορ Μπερλιόζ το 1856).
Πηγή: dailymail.co.uk
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.