ΕΛΑΣ: Το Κτηματολόγιο δεν χρειάζεται άλλες εργολαβίες – Χρειάζεται προσωπικό, αξιοκρατία και λογοδοσία
«Το δημόσιο χρήμα πρέπει να ενισχύει τις δημόσιες υπηρεσίες και την ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών, όχι να διαιωνίζει την εξάρτησή τους από ιδιώτες αναδόχους», αναφέρει η ΕΛΑΣ.
«Την ώρα που πολίτες και επαγγελματίες σε όλη τη χώρα αντιμετωπίζουν εκκρεμότητες, καθυστερήσεις και γραφειοκρατία στις υπηρεσίες του Ελληνικού Κτηματολογίου, η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει την υποστελέχωση με διαδοχικές εργολαβίες, αντί να προχωρήσει σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ενίσχυσης του δημόσιου φορέα», αναφέρει σε κοινή τους ανακοίνωση ο Τομέας Ψηφιακής Πολιτικής και ο Τομέας Εργασίας της ΕΛΑΣ.
«Στις 7 Αυγούστου, οι Τομείς Ψηφιακής Πολιτικής και Εργασίας της ΕΛ.Α.Σ. ανέδειξαν δημόσια το ζήτημα της διακήρυξης του Ελληνικού Κτηματολογίου για την ανάθεση σε ιδιώτη υπηρεσιών διοικητικής υποστήριξης, με την απασχόληση 150 εργαζομένων επί δώδεκα μήνες και προϋπολογισμό που μπορούσε να φθάσει τα 7,07 εκατ. ευρώ με την προβλεπόμενη προαίρεση. Η κυβέρνηση δεν άλλαξε πορεία. Την 1η Οκτωβρίου 2026 υπογράφηκε η σχετική σύμβαση με τον ανάδοχο.
Και πριν ακόμη συμπληρωθεί ένας μήνας, στις 20 Οκτωβρίου, δημοσιεύθηκε νέα διακήρυξη για το έργο «Ψηφιακός Συμπαραστάτης των χρηστών ψηφιακών υπηρεσιών του Ελληνικού Κτηματολογίου», συνολικού προϋπολογισμού 3,74 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ, με συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ και εθνικούς πόρους.
Το νέο έργο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την απασχόληση 45 εργαζομένων για 22 μήνες, συνολικά 990 ανθρωπομήνες εργασίας. Οι εργαζόμενοι θα επιλεγούν και θα απασχοληθούν από ιδιώτη ανάδοχο, αλλά θα παρέχουν καθημερινά υπηρεσίες μέσα στα Κτηματολογικά Γραφεία και Υποκαταστήματα, ακολουθώντας το ωράριο λειτουργίας τους.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένες αποφάσεις αλλά για μια επαναλαμβανόμενη πρακτική εξωτερικών αναθέσεων. Ήδη το 2025 είχαν προηγηθεί δύο συμβάσεις διοικητικής υποστήριξης για συνολικά 140 εργαζομένους, με συμβατικό τίμημα περίπου 3,71 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Αντί για σταθερή ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού, επιλέγονται συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας που συντηρούν την εξάρτηση του φορέα από ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Το ζήτημα είναι και οικονομικό. Εκατομμύρια ευρώ δημόσιων πόρων κατευθύνονται σε συμβάσεις εξωτερικής ανάθεσης, το τίμημα των οποίων περιλαμβάνει, πέρα από το κόστος εργασίας, τη διοίκηση των έργων, τα λειτουργικά έξοδα και την αμοιβή των αναδόχων. Η οικονομική σκοπιμότητα των διαδοχικών εργολαβιών έναντι της απευθείας στελέχωσης δεν έχει τεκμηριωθεί δημόσια.
Το ζήτημα είναι, όμως, πρωτίστως θεσμικό. Εργαζόμενοι που παρέχουν καθημερινά υπηρεσίες μέσα σε έναν δημόσιο φορέα επιλέγονται από ιδιωτικές επιχειρήσεις εκτός των διαδικασιών πρόσληψης του ΑΣΕΠ. Έτσι, η κάλυψη αναγκών των δημόσιων υπηρεσιών μεταφέρεται σε ένα σύστημα επιλογής προσωπικού που δεν υπόκειται στις ίδιες εγγυήσεις διαφάνειας, αξιοκρατίας και δημόσιου ελέγχου.
Η επαναλαμβανόμενη προσφυγή σε αυτό το μοντέλο δεν είναι μια ουδέτερη διαχειριστική επιλογή. Είναι πολιτική επιλογή, για την οποία η κυβέρνηση οφείλει να λογοδοτήσει. Τίθενται, επομένως, συγκεκριμένα ερωτήματα προς την κυβέρνηση και τη διοίκηση του Ελληνικού Κτηματολογίου:
- Πότε θα παρουσιαστεί ολοκληρωμένο, πολυετές σχέδιο στελέχωσης, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των Κτηματολογικών Γραφείων και Υποκαταστημάτων;
- Έχει πραγματοποιηθεί συγκριτική αξιολόγηση του κόστους των εργολαβιών έναντι της απευθείας στελέχωσης και εάν ναι, ποια είναι τα συμπεράσματά της;
- Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να καλύπτει επαναλαμβανόμενες ανάγκες του Ελληνικού Κτηματολογίου μέσω ιδιωτών αναδόχων, αντί να προχωρήσει σε στελέχωση με τις εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας των δημόσιων προσλήψεων;
- Ποια ήταν τα αποτελέσματα των προηγούμενων συμβάσεων και πώς διασφαλίζονται η συνέχεια της λειτουργίας των υπηρεσιών, η διατήρηση της τεχνογνωσίας και η ποιοτική εξυπηρέτηση των πολιτών, όταν το προσωπικό απασχολείται με συμβάσεις περιορισμένης διάρκειας;», συνεχίζει η σχετική ανακοίνωση και καταλήγει:
«Το Ελληνικό Κτηματολόγιο χρειάζεται επαρκές και σταθερό ανθρώπινο δυναμικό, αξιοκρατικές διαδικασίες στελέχωσης και σύγχρονες υποδομές. Δεν μπορεί να λειτουργεί με ορίζοντα την επόμενη εργολαβία. Το δημόσιο χρήμα πρέπει να ενισχύει τις δημόσιες υπηρεσίες και την ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών, όχι να διαιωνίζει την εξάρτησή τους από ιδιώτες αναδόχους.
Πότε επιτέλους θα σταματήσει αυτή η πολιτική;»