Η ΝΔ υπερψήφισε την 14η αίτηση άρση ασυλίας Πολάκη – Η αντίδραση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ
Ως «πρωτοφανή, επικίνδυνη και άκρως αντιδημοκρατική» χαρακτηρίζει η πλευρά Πολάκη την απόφαση της ΝΔ να υπερψηφίσει την 14η αίτηση άρσης ασυλίας του βουλευτή.
Η 14η αίτηση άρση ασυλίας του Παύλου Πολάκη συζητήθηκε σήμερα στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας, με τους βουλευτές της ΝΔ να εισηγούνται θετικά για ισάριθμη φορά. «Για μια ακόμη φορά οι Βουλευτές της ΝΔ, επέδειξαν μικρότητα και αντιδημοκρατικό πνεύμα», αναφέρει το δελτίο Τύπου που εξέδωσε το γραφείο του Τομεάρχη Υγείας και Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ.
«Το υπόμνημα που κατέθεσε ο Βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Παύλος Πολάκης, διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Απατσίδη, ενώπιον της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας της Βουλής των Ελλήνων, αποκαλύπτει μια πρωτοφανή και επικίνδυνη για τη Δημοκρατία μεθόδευση. Το αίτημα άρσης ασυλίας που διαβιβάστηκε στη Βουλή, κατόπιν της από 04.05.2026 έγκλησης του Σταμάτιου Πουλή για δήθεν «ψευδή καταμήνυση», συνιστά ευθεία απόπειρα ποινικοποίησης της ίδιας της απολογίας κατηγορουμένου και κατάλυσης του θεμελιώδους δικαιώματος υπεράσπισης στο ακροατήριο.
Όπως αναλυτικά τεκμηριώνεται στο υπόμνημα:
Ποινικοποίηση του δικαιώματος υπεράσπισης: Το φερόμενο «αδίκημα» αφορά αποκλειστικά όσα ανέφερε ο Παύλος Πολάκης κατά την απολογία του στις 17.03.2026 ενώπιον του ΣΤ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ασκώντας το απαραβίαστο συνταγματικό και δικονομικό δικαίωμα υπεράσπισής του (άρθρα 20 παρ. 1 Συντάγματος, 6 Ε.Σ.Δ.Α. και 273, 344, 366 Κ.Π.Δ.). Η απολογία κατηγορουμένου δεν αποτελεί μήνυση ούτε καταμήνυση, και η αμφισβήτηση της γνησιότητας εγγράφων από διάδικο δεν μπορεί να γεννά νέες ποινικές διώξεις.
Πρόδηλη στρατηγική μήνυση τύπου SLAPP: Η νέα έγκληση εντάσσεται πλήρως στις καταχρηστικές αγωγές και μηνύσεις SLAPP, όπως αυτές οριοθετούνται από την Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069, έχοντας ως μοναδικό στόχο τη φίμωση, τον εκφοβισμό και την εξουθένωση του κοινοβουλευτικού ελέγχου μέσω τεχνητών εντυπώσεων.
Στοχευμένη πολιτική δίωξη: Πρόκειται για συντονισμένη επιχείρηση πολιτικής εκδίκησης, σε συνεργασία με κυβερνητικά στελέχη και δη τον Υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη, για τις αποκαλύψεις στις οποίες προέβη ο Παύλος Πολάκης ως Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας και Βουλευτής για τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.. Ο ίδιος ο εγκαλών, άλλωστε, μετά την απόλυσή του εντάχθηκε στους μηχανισμούς της ΝΔ, πολιτεύθηκε και διορίστηκε σε επιτελεία υπουργείων.
Τα αδιάσειστα στοιχεία για τα παραστατικά: Ο χαρακτηρισμός των παραστατικών του Σ. Πουλή ως διανοητικά πλαστών και εικονικών βασίζεται σε επίσημα πορίσματα. Σύμφωνα με την Έκθεση του Μικτού Κλιμακίου Ελέγχου (2019) και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας (2020), οι 227 μεταφορές συνολικού ποσού 242.952,95 ευρώ προς προσωπικούς λογαριασμούς του μηνυτή για τη Δομή Οροθετικών κρίθηκαν μη νόμιμες, αναιτιολόγητες και ελλιπείς, με σβησμένες, αλλοιωμένες ή ανύπαρκτες αποδείξεις.
Η παραδοχή της ίδιας της Εισαγγελίας: Στο πόρισμα και την πράξη αρχειοθέτησης της Εισαγγελίας Οικονομικού Εγκλήματος αναφέρεται ρητά ότι ακόμη και αν υπήρχαν αποδείξεις μη πραγματικών δαπανών, το ποσό υπολείπεται των 120.000 ευρώ και η πράξη της υπεξαίρεσης υπέκυψε σε πενταετή παραγραφή.
Το ιστορικό των παρανομιών στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.: Με την υπ’ αριθμ. Γ΄ ΤΕΚ 176/2024 απόφαση του Γ΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών κρίθηκε αμετάκλητα ότι οι 22 προσλήψεις συνεργατών στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ., οι οποίοι υπηρετούσαν στο γραφείο του τότε Υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, ήταν παντελώς παράνομες. Παράλληλα, έχει καταγραφεί ο διαγωνισμός σίτισης οροθετικών που κατακυρώθηκε σε εταιρεία συμφερόντων του μπατζανάκη του Σ. Πουλή, καθώς και η ποινική δίωξη για μη υποβολή δηλώσεων Πόθεν Έσχες.
Η δικαστική δικαίωση: Υπενθυμίζεται ότι με την απόφαση ΣΤΤ1516/2026 του ΣΤ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Παύλος Πολάκης κηρύχθηκε πλήρως αθώος για τα κύρια σκέλη της αρχικής του ανάρτησης περί των παρανομιών στο ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. και των χρηματοδοτήσεων.
Με βάση το άρθρο 62 του Συντάγματος και το άρθρο 83 παρ. 3 του Κανονισμού της Βουλής, η άδεια δίωξης βουλευτή δεν χορηγείται όταν η πράξη συνδέεται άμεσα με την κοινοβουλευτική και πολιτική δραστηριότητα ή υποκινείται από πολιτικά κίνητρα και διάθεση εκδίκησης».
