Μαρινάκης: «Καμία μεταφορά συντελεστή δόμησης από δήμο σε δήμο» – Τι είπε για Τσάφο και Λιάκο

«Δεν πιστεύω πως υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο πατριώτες, ούτε στο πολιτικό σύστημα, ούτε στη χώρα», είπε για τις επιθέσεις της αντιπολίτευσης για το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Ο Παύλος Μαρινάκης επανέλαβε τη δέσμευση της κυβέρνησης ότι δεν θα επιτραπεί η μεταφορά συντελεστή δόμησης από έναν δήμο σε άλλον, διευκρινίζοντας ότι, εφόσον αυτό χρειαστεί, η πρόβλεψη θα κατοχυρωθεί και νομοθετικά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, μιλώντας στο OPEN, μετά τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους επτά δημάρχους του Βόρειου Τομέα που είχαν αποστείλει σχετική επιστολή, ξεκαθάρισε ότι η συμμετοχή των δήμων στη διαδικασία θα είναι προαιρετική.
Ο Παύλος Μαρινάκης αναφέρθηκε επίσης στον Νίκο Τσάφο, τον Βαγγέλη Λιάκο και το έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης.
Για τον συντελεστή δόμησης και τη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους δημάρχους
«Νομίζω ότι πήγε πάρα πολύ καλά η χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους επτά Δημάρχους στον Βόρειο Τομέα που έστειλαν την επιστολή. Αφού άκουσε ο Πρωθυπουργός μία-μία τις εισηγήσεις, τους προβληματισμούς, τις ενστάσεις, τις σκέψεις των επτά Δημάρχων, στη συνέχεια έκανε μια τοποθέτηση που θεωρώ ότι βάζει το θέμα στη σωστή του διάσταση, όπως ακριβώς δηλαδή στη λογική που και ο Γενικός Γραμματέας ο κ. Κυριαζόπουλος και εγώ, με τοποθέτησή μου, αλλά και πολλοί άλλοι Υπουργοί, δηλαδή ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και ο κ. Γεωργιάδης, που είναι και βουλευτές στον Βόρειο Τομέα, είχαμε πει. Δηλαδή τι; Πρώτον, ότι δεν θα υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς συντελεστών από Δήμο σε Δήμο. (για το αν θα χρειαστεί να υπάρξει νομοθέτηση) Το είπε ο Πρωθυπουργός, ότι είναι δέσμευση της Κυβέρνησης, αυτό δεν πρόκειται να γίνει και, αν χρειαστεί αυτό να νομοθετηθεί, θα νομοθετηθεί κιόλας. Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι όποιος Δήμος δεν επιθυμεί να συμμετέχει σε αυτό, δεν θα συμμετέχει καθόλου ως Δήμος. Δηλαδή, υπήρχαν Δήμαρχοι χθες, ήταν κάποιοι Δήμοι που είπαν ότι εμείς δεν ενδιαφερόμαστε καθόλου, γιατί δεν έχουμε ελεύθερα τετραγωνικά, γιατί είναι έτσι η φυσιογνωμία των πόλεών μας, για κάποιους λόγους, που δεν μπορούμε να μπούμε σε αυτό το σχέδιο. Αυτοί οι Δήμοι θα εξαιρεθούν εντελώς. Υπήρχαν κάποιοι άλλοι Δήμοι, οι οποίοι ήθελαν περισσότερη διαβούλευση, περισσότερο χρόνο διαβούλευσης. Σε αυτή την κατηγορία είναι κάποιοι οι οποίοι, επί της αρχής, δεν ήταν αρνητικοί, αλλά είχαν ενστάσεις επί της διαδικασίας και ήθελαν παραπάνω χρόνο διαβούλευσης. Εκεί και ο παραπάνω χρόνος δόθηκε και η δέσμευση και η πολιτική, αλλά και ρητή δέσμευση, ότι ό,τι και να γίνει σε αυτούς τους Δήμους θα γίνει με τη σύμφωνη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου, άρα ενός οργάνου που είναι αντιπροσωπευτικό.
Και η τρίτη κατηγορία, υπήρχαν κάποιες περιπτώσεις, οι οποίες ήθελαν και μάλιστα, κάποιες διαδικασίες επίσπευσης, γιατί θέλουν περισσότερη δραστηριότητα στην περιοχή τους, οικοδομική δραστηριότητα, είναι άλλης φυσιογνωμίας Δήμοι. Άρα, το κλειδί στην υπόθεση ήταν η κατά περίπτωση αντιμετώπιση, πάντοτε με σεβασμό στη Δημοτική Αρχή, γιατί αντικατοπτρίζει τη βούληση των πολιτών. Και νομίζω ότι μετά τη σύσκεψη μπήκαν τα πράγματα σε μια σειρά.
Αυτό το οποίο είπε ο Πρωθυπουργός είναι ότι, σε περίπτωση που δεν μπουν κάποιοι Δήμοι καθόλου σε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει να καλύψουν οι ίδιοι κάποιες αποζημιώσεις απαλλοτριώσεων, αν προκύψουν. Γιατί ξεκίνησε αυτή η συζήτηση; Γιατί μπορεί κάποιος που μας βλέπει να μην ξέρει ακριβώς το θέμα. Είναι τεχνικό, αλλά πολύ σημαντικό θέμα. Οι Δήμοι το ξέρουν, οι Δήμαρχοι το ξέρουν. Ένας άνθρωπος που μπορεί να μας βλέπει να λέει «τώρα τι λένε αυτοί;».
Είναι μεταφορά συντελεστών δόμησης. Είναι για περιπτώσεις ανθρώπων, που έχουν κτίσματα τα οποία είναι διατηρητέα ή μπορεί να έχει βγει μια απόφαση απαλλοτρίωσης. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται σε ένα «κενό». Θα πρέπει, λοιπόν, αυτό κάπως να αναπληρωθεί, να αποζημιωθούν με έναν τρόπο, είτε με κάποια τετραγωνικά είτε με μια αποζημίωση. Αυτή ήταν και η ανάγκη να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση, με τη δημοσιοποίηση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας μιας μελέτης προς διαβούλευση. Δεν είναι, δηλαδή, ότι έβγαλε κάτι το Υπουργείο τελικό, το οποίο μετά το αντιλήφθηκαν οι Δήμαρχοι, κάποιοι άλλοι Υπουργοί της Κυβέρνησης. Ήταν μια μελέτη προς διαβούλευση και αυτό είναι η διαβούλευση.
(Δημοσιογράφος: προεκλογικά δεν θέλετε να ανοίξουν «μέτωπα»)
Δεν είναι θέμα μετώπου. Είναι θέμα δίκαιης αντιμετώπισης των περιοχών. Υπάρχουν περιοχές, υπάρχουν Δήμοι και Δήμοι. Υπάρχουν Δήμοι με μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία, που η αλλοίωση της φυσιογνωμίας αυτής θα ήταν καταστροφή».
«Κανένα θέμα με Τσάφο»
«Δεν υπάρχει θέμα με τον κ. Τσάφο. Απάντησα χθες στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών και η απάντηση αυτή δεν απηχεί των προσωπικών μου αποκλειστικώς απόψεων. Είναι μια απάντηση η οποία δόθηκε από το βήμα του Κυβερνητικού Επροσώπου, γιατί είναι αυτή ακριβώς η κεντρική θέση της Κυβέρνησης. Ο κ. Τσάφος, καταρχάς, δεν είχε μετοχές, είχε ομόλογα και όταν έγινε Υφυπουργός Ενέργειας τα ρευστοποίησε, τα πούλησε, τα είπε στην ανακοίνωσή του ο άνθρωπος, ήταν όσο πιο αναλυτικός μπορούσε. Άρα, δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα με τον κ. Τσάφο. Ο κ. Τσάφος, όσο ήταν σύμβουλος, δεν λάμβανε κάποια απόφαση, δεν έβαζε κάποιες υπογραφές, δεν έβγαζε διαγωνισμούς ή έργα. Αν δεν κάνω λάθος, οι σύμβουλοι έχουν μια αρμοδιότητα παροχής πληροφοριών για τις τιμές της ενέργειας, εν προκειμένω. Θυμίζω ότι ήταν κατά την περίοδο του πρώτου πολύ μεγάλου κύματος ενεργειακών πιέσεων μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αυτός ήταν ο ρόλος του κ. Τσάφου. Όταν απέκτησε νομοθετική αρμοδιότητα, δηλαδή μπήκε στην Κυβέρνηση, ως όφειλε, για λόγους ηθικού, πολιτικού ασυμβιβάστου, πούλησε τα συγκεκριμένα ομόλογα.
(δημοσιογράφος: Για το αν ήταν καλύτερα να μην είχε τα ομόλογα) Τώρα, αυτό είναι μια υποθετική ερώτηση, η οποία όμως δεν σημαίνει, ότι η απάντηση σε αυτή την ερώτηση δημιουργεί κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Κοιτάξτε να δείτε, αυτή η συζήτηση με το καλύτερο και το χειρότερο δεν έχει να κάνει θεωρώ με τον κ. Τσάφο ή με άλλες περιπτώσεις. Έχει να κάνει με το τι επιλέγουν, με βάση και τις ανακοινώσεις των κομμάτων, όσοι συμμετέχουν στη δημόσια συζήτηση να βάζουν ως θέματα. Εγώ θεωρώ ότι όλο αυτό το οποίο συμβαίνει με το «τσουβάλιασμα» θεμάτων, που είναι ή δεν είναι σημαντικά, τα περισσότερα εξ’ αυτών δεν είναι θέματα, κάποια εξ’ αυτών όταν είναι λαμβάνονται αποφάσεις. Είδα την προηγούμενη εβδομάδα ένα ρεπορτάζ «οι 17 που παραιτήθηκαν». Μέσα σε αυτούς τους 17, ήταν άνθρωποι που παραιτήθηκαν για λόγους ηθικής τάξης, ευθιξίας. Κάποιοι εξ’ αυτών δικαιώθηκαν. Ουδείς εξ’ αυτών δεν έχει καταδικαστεί, αν δεν κάνω κάποιο φοβερό λάθος, ούτε παραπεμφθεί και όσοι παραπέμφθηκαν ήταν βουλευτές οι οποίοι μέλλει, πρόκειται δηλαδή, να εκδικαστούν, χωρίς να έχουν καταδικαστεί. Πολλοί εξ’ αυτών, το ξαναλέω, δικαιώθηκαν. Αρχειοθετήθηκε η υπόθεσή τους στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Προφανώς αυτό δεν έγινε πρωτοσέλιδο, δεν είναι ερώτηση στα κανάλια, στα πάνελ ή δεν έβγαλαν κάποια ανακοίνωση τα κόμματα. Εγώ δεν πάω να τα βάλω με κάποιον. Θέλω να πω ότι προσπαθώ όσο μπορώ, όπως έχετε δει, ούτε κρύβομαι, ούτε κρύβω τα λόγια μου. Προσπαθώ όσο μπορώ να απαντώ με την πραγματικότητα. Αλλά μην κοροϊδευόμαστε. Όλο αυτό το τσουβάλιασμα υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένων και υποθέσεων που για μένα είναι το ανατριχιαστικό της οικογενειακής ευθύνης ή της ευθύνης της φωτογραφίας: «Α, είναι κατηγορούμενος για ένα αδίκημα ο κύριος Νιφλής, ω μη γένοιτο, ο οποιοσδήποτε, ο Παπαδόπουλος, ο Χ, ο Ψ, έχει βγάλει ο κύριος Κολοκυθάς μια φωτογραφία μαζί του». Είχε πάει για καφέ μαζί του. Τον είχε δει στο γραφείο του. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Η αδερφή, ο αδερφός, ο μπαμπάς, ο γιος….
(Δημοσιογράφος: Εγώ θα επιμείνω, κύριε Υπουργέ. Είναι άλλο η ανάληψη χαρτοφυλακίου. Καταλαβαίνουμε τη διαφορά, σαφής η διαφορά που θέτετε..).Είναι τεράστια η διαφορά.
(Δημοσιογράφος: Είναι τεράστια για το χαρτοφυλάκιο και αν έχει ομόλογα κάποιας εταιρείας. Είναι επίσης όμως—δεν ξέρω αν είναι εξίσου—είναι εξίσου σοβαρό να είσαι σύμβουλος του Πρωθυπουργού και να διατηρείς ομόλογα σε μια εταιρεία η οποία εμπλέκεται στα σχέδια της χώρας, σε αυτό που πρόκειται να επενδύσει.) Εντάξει, το ξαναλέω, μιλάμε για ομόλογα, μιλάμε για το συγκεκριμένο ποσό, μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος δεν είχε καμία αποφασιστική ή νομοθετική αρμοδιότητα. Και σε κάθε περίπτωση, το ξαναλέω επειδή ήταν καθαρή η απάντηση χθες, δεν υπάρχει κανένα θέμα με τον κύριο Τσάφο».
Για υπόθεση Λιάκου: «Δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη»
«Εδώ πάμε στην οικογενειακή ευθύνη, η οποία από μόνη της δεν θα έπρεπε καν να αποτελεί αντικείμενο, θεωρώ εγώ, συζήτησης. Αλλά παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη, ακόμα δηλαδή και αν δεχόμασταν—που δεν υπάρχει κάτι τέτοιο—ότι είχε κάνει κάτι κακό η αδερφή του κυρίου Λιάκου, που δεν το ισχυρίζεται κανείς αυτό, σε μια κανονική συζήτηση, γιατί εδώ δεν κάνουμε, δυστυχώς, ειδικά όσο πηγαίνουμε σε εκλογές, κανονικές συζητήσεις, έτσι πιστεύω, δεν φταίτε εσείς, εσείς βάζετε τα θέματα που βάζουν τα κόμματα και διαβάζετε από τα πρωτοσέλιδα και τα λοιπά. Τη δουλειά σας κάνετε και καλά την κάνετε. Σε όμως μια κανονική συζήτηση δεν θα έπρεπε καν να βγάζει ανακοίνωση για μένα ο κύριος Λιάκος. Πραγματικά το λέω. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη. Η αδερφή του κυρίου Λιάκου κληρονόμησε ένα λογιστικό γραφείο από τον πατέρα της, ο οποίος ο άνθρωπος, μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, ήταν κάποτε παλιά δήμαρχος. Ένα γραφείο το οποίο είχε μια εξειδίκευση σε παροχή λογιστικών υπηρεσιών μεταξύ αυτών και των δήμων, από ό,τι λέει η ανακοίνωση. Και έκανε, λοιπόν, μια δουλειά. Η οποία την έκανε με νόμιμο τρόπο. Μεταξύ των πελατών αυτού του γραφείου, πολλά χρόνια πριν εκλεγεί βουλευτής ο κύριος Λιάκος, σε άλλη εκλογική περιφέρεια από αυτή που είναι οι δήμοι, σημαντικό και αυτό, είχε και κάποιους δήμους πελάτες.
(Δημοσιογράφος: Δεν μιλάμε για παρανομία, όμως.) Μισό λεπτό. Δεν μιλάμε για παρανομία. Δεν μιλάμε για τον ίδιο.
(Δημοσιογράφος— Δεν μιλάμε για ανάληψη χαρτοφυλακίου. Δεν μιλάμε για τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ η αδερφή του έχει κάνει δουλειές στην τοπική αυτοδιοίκηση. Μήπως έπρεπε να αναλάβει κάποιο άλλο χαρτοφυλάκιο, ας πούμε, λέω εγώ;)
Άρα να συμφωνήσουμε, λοιπόν, ότι δεν θεωρώ ότι επειδή η αδερφή ενός βουλευτή έχει νόμιμη συνεργασία από το 2012, νομίζω, η αδερφή και πολλά χρόνια πριν ο μπαμπάς της αδερφής, δηλαδή και του βουλευτή, όταν εκλέγεται βουλευτής το 2019 σε άλλη εκλογική Περιφέρεια, είναι ασυμβίβαστο το ότι έχει μια νόμιμη συνεργασία η αδερφή του Υφυπουργού. Τώρα, το πώς θα διαχειριστεί η οικογένεια, γιατί εδώ μιλάμε για οικογενειακή σχέση, ούτε εταιρική σχέση, ούτε επιχειρηματική σχέση. Έχουν οι άνθρωποι ένα οικογενειακό κτίριο στον Ασπρόπυργο…
(Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, είναι τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι η τοπική αυτοδιοίκηση που έχει το χαρτοφυλάκιο του ο κύριος Λιάκος). Αυτό λέω. Εκεί πήγαινα. Το πώς θα διαχειριστεί…
(Δημοσιογράφος: Η οικογενειακή ευθύνη, προφανώς, και δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά με την ίδια λογική θα λέγαμε ότι γιατί έφυγε ο Τσαβδαρίδης, σε πολλά εισαγωγικά, γιατί δεν είναι έτσι, δίνω στην υπερβολή του, αφού η κόρη το έκανε και όχι ο ίδιος ο πατέρας). Το πώς θα διαχειριστεί η οικογένεια αυτό το χρονικό διάστημα που θα είναι ο Βαγγέλης ο Λιάκος Υφυπουργός Εσωτερικών, αφήστε να το δούμε.
(Δημοσιογράφος: Για την Κυβέρνηση δεν υπάρχει κανένα θέμα για αυτά στους Υφυπουργούς.) Έχω απαντήσει ρητώς, εκπροσωπώντας συνολικά την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, πως όχι. Από χθες».
Για την κριτική της αντιπολίτευσης για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης
«Δεν πιστεύω πως υπάρχουν περισσότερο ή λιγότερο πατριώτες, ούτε στο πολιτικό σύστημα, ούτε στη χώρα. Και όποιος κρατάει είτε το ηθικόμετρο σε άλλες περιπτώσεις, όπως είχα πει για τον κύριο Τσίπρα όταν έκανε αυτές τις με πολύ μεγάλη σφοδρότητα επιθέσεις, είτε το μέτρο του πόσο πατριώτης είσαι, αυτά εγώ δεν θέλω να τα ακούω, μακριά από εμάς και όχι μόνο από εμένα και από την Κυβέρνηση και από τον Πρωθυπουργό τέτοιες λογικές. Όπως όμως πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο πατριώτες, δεν δεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας, ως προς αυτό το ψεύτικο αφήγημα ενδοτισμού, το οποίο προσπαθούν, ένα μέρος της αντιπολίτευσης με κάποια Μέσα να χτίσουν τα τελευταία χρόνια. Ένα επεισόδιο αυτού του αφηγήματος ήταν και το καλώδιο και δεν τους βγήκε. Να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν τους βγήκε. Εγώ δεν μίλησα συγκεκριμένα για κάποιο κόμμα. Κατά καιρούς και το άλλο μέρος του πολιτικού φάσματος έχει βιαστεί. Εγώ δεν λέω ότι μας έχουν πει προδότες. Κατά καιρούς…
Δηλαδή, για παράδειγμα, οι πρώτες αντιδράσεις κάποιων κομμάτων της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων και κομμάτων που αναφέρατε, μετά την ψήφιση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από την Βουλή της Λιβύης, ήταν βιαστικές. Αν δει κανείς μετά τη στάση της Ευρώπης, του State Department, την παρουσία του Πρωθυπουργού στον ΟΗΕ. Ήταν βιαστικές.
Ή θυμάμαι το καλοκαίρι να έχει προεξοφλήσει τα F-35 για τον κύριο Ερντογάν και τελικά δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Ακόμα έχουμε πολλά επεισόδια μπροστά μας. Ενώ το αντίθετο ισχύει για τη χώρα μας, που προχωράνε κανονικά. Άρα, είναι βιαστική.
(Δημοσιογράφος: Το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, δεν σας κατηγόρησε για ενδοτισμό το ΠΑΣΟΚ. Εφαρμόζω ως παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ. Γιατί—προσέξτε—γιατί άκουσα την ακραία απάντηση του κοινοβουλευτικού σας εκπροσώπου, του κ. Καιρίδη, να λέει στον κ. Μάντζο: «Δεν φοράς παντελόνια»). Εντάξει, προσέξτε. Να συμφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε ότι κάθε άλλο παρά ακραίος είναι ο κύριος Καιρίδης. Είναι ένας άνθρωπος, μάλιστα, που ειδικά σε αυτά τα θέματα έχει μια αυξημένη επιστημονική…
(Δημοσιογράφος: Καλά, δεν λέτε τα ίδια εσείς, φαντάζομαι). Προσέξτε, μισό λεπτό. Εδώ ήταν πάνω στην ένταση του διαλόγου, γιατί η αλήθεια είναι ότι ειδικά για τα εθνικά θέματα έχουν ακούσει πολλά τα αυτιά μας τα τελευταία χρόνια. Και επειδή νομίζω ότι ειδικά αυτό το θέμα δεν είναι πεδίο μικροκομματικής αντιπαράθεσης, γενικά δεν πρέπει να υπάρχει μικροκομματική αντιπαράθεση, εγώ θα πω κάποια πράγματα. Το πρώτο story το οποίο πήγανε να φτιάξουν διάφορα, έτσι, κόμματα, κυρίως από την ακροδεξιά και κάποια Μέσα, ήταν ότι «έλα μωρέ τώρα, σιγά μην ποντιστεί το καλώδιο, σιγά μην προχωρήσει το έργο, μας κοροϊδεύουν, μας πάνε μήνα-μήνα». Δεν τους βγήκε αυτό. Αφού φάνηκε, λοιπόν, ότι ξεκίνησε η διαδικασία αδειοδότησης μόνο από τις ελληνικές και τις κυπριακές Αρχές, δόθηκαν οι άδειες μόνο από τις ελληνικές και τις κυπριακές Αρχές, το γύρισαν μετά και πιάστηκαν από την ενημέρωση της Γαλλίας σε κράτη της περιοχής, δηλαδή Τουρκία και Αίγυπτο. Φτιάξανε, λοιπόν, αυτό το story τις πρώτες ημέρες και έρχεται η κοινοπραξία του έργου, ούτε εσείς, ούτε εγώ, ούτε ο Πρωθυπουργός, ούτε η Νέα Δημοκρατία – η κοινοπραξία δεν εδρεύει στο Μοσχάτο, στην Πειραιώς – και βγάζει μια επίσημη ανακοίνωση και λέει ότι το πλοίο απέπλευσε και το έργο ξεκίνησε με άδεια από τις ελληνικές και τις κυπριακές Αρχές. Δεν νομίζω ότι είναι στο κόλπο η κοινοπραξία, οι Γάλλοι, όλοι σε μια συνωμοσία. Δεν το πιστεύω. Και εκ των πραγμάτων απεδείχθη και από τη NAVTEX που έβγαλε η Τουρκία και ακυρώθηκε στη συνέχεια, που δεν μιλάει για άδεια και από όλα τα επίσημα δεδομένα, ότι δεν υπάρχει θέμα άδειας. Και μάλιστα μέρος του έργου γίνεται στην περιοχή του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου, όπου προχωράει ένα έργο, το οποίο έχει ακόμα, με βάση…
(Δημοσιογράφος: Οι Τούρκοι λένε τα δικά τους). Μισό λεπτό. Ναι. Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Σημασία έχει τι ισχύει, τι περνάει στα υπόλοιπα κράτη, τι είναι συμβατό με το Διεθνές Δίκαιο και ποιες είναι οι αντιδράσεις σε αυτό. Εμείς δεν μένουμε απαθείς. Και στη NAVTEX βγάλαμε αντι-NAVTEX. Και το ξαναλέω, αυτό είναι το μείζον να ακουστεί, είναι σημαντικό, ότι και στην περιοχή του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου, προχωράει ένα έργο με άδεια ελληνική και κυπριακή. Έτσι κάνεις εξωτερική πολιτική στην πράξη, στο πεδίο και όχι στα λόγια. (Δημοσιογράφος: Οι Τούρκοι μπορεί, λοιπόν, να λένε ό,τι θέλουν, διάφορα αφηγήματα, τους δώσαμε έγκριση, σας επιτρέπουν και το υπόλοιπο κομμάτι). Κανένας δεν τα αγοράζει πουθενά, έτσι; (Δημοσιογράφος: Έτσι, συμφωνούμε. Λέμε, λοιπόν, τώρα ότι εδώ η γαλλική εταιρεία είπε ότι προχωρώ σε αυτό με άδεια από τις ελληνικές και κυπριακές Αρχές. Και αναρωτιέμαι, αν αυτό ήταν γνωστό από την αρχή από την πλευρά της Κυβέρνησης, γιατί το βάρος το σηκώνετε εσείς επικοινωνιακά κάθε μέρα της Κυβέρνησης. Αν είχατε πει, δηλαδή, στον κόσμο: «Ξέρετε κάτι, η διαδικασία έχει ως εξής: θα βγει ένα χαρτάκι από τη γαλλική πλευρά, γαλλική κυβέρνηση, θα λέει αυτό, το έχουμε συμφωνήσει, έτσι; Αν το είχατε πει από την αρχή). Το είχαμε πει από την αρχή. Η απάντηση είναι: το είχαμε πει από την αρχή. Και μάλιστα, επειδή παίζουν με τις λέξεις… (Δημοσιογράφος: Ξέραμε, δηλαδή, ότι η γαλλική κυβέρνηση θα βγάλει χαρτί;). Εγώ θυμάμαι ότι πήγαινα για συνέντευξη δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσει το έργο και άκουγα τον Υπουργό Εξωτερικών σε ραδιοφωνική του συνέντευξη και έχει σημασία όταν μιλάει, γιατί ήταν στην επικαιρότητα, όταν μιλάει ο Υπουργός Εξωτερικών, τον ακούς πολύ παραπάνω, γιατί ξέρει πολλά παραπάνω από αυτά που θα πεις εσύ. Και μιλούσε ότι θα γίνει ενημέρωση. Αυτό το οποίο δεν ήταν εκείνη τη στιγμή σαφές, και μάλιστα παίζουν και με τις λέξεις αν θα είναι από την εταιρεία, ή αν θα είναι από τη γαλλική κυβέρνηση. Γιατί, όπως είπα και εκ των υστέρων, γιατί είναι ενημέρωση που παίρνω, ότι η ενημέρωση αυτή ήταν σε γνώση της χώρας ως προς το περιεχόμενο που αφορά τη χώρα. (Δημοσιογράφος: Δεν ζητήσαμε κάτι εμείς;). Όχι, εμείς δεν ζητήσαμε. Εμείς δεν ζητήσαμε. Είχαμε πει στον κόσμο από πριν ότι δεν θα υπάρχει άδεια, αλλά θα υπάρχει ενημέρωση. Ό,τι είπαμε, λοιπόν, από την αρχή, το είχαμε πει; Έγινε. Γιατί; Γιατί είχαμε εξηγήσει στον κόσμο, γιατί στους πολίτες είμαστε υπόλογοι και οφείλουμε, εννοείται, και στα κόμματα, στη Δημοκρατία πρέπει να εξηγείς όταν κυβερνάς ότι είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα η άδεια που παράγει νομικά προηγούμενα, αποτελέσματα και εντελώς διαφορετικό πράγμα μια απλή ενημέρωση. Και μάλιστα, ο τρόπος που έγινε ενημέρωση από τη Γαλλία, ήταν ο ηπιότερος, ο απλούστερος τρόπος μεταφοράς ενός μηνύματος. Όλα αυτά, μέχρι τώρα, μπορούσε να πει κανείς ότι έχουν και ένα υποκειμενικό στοιχείο, ότι το λέω εγώ, το λέει ο Υπουργός Εξωτερικών. Οι επίσημες ανακοινώσεις, οι NAVTEX που βγήκαν και όλα όσα ακολούθησαν, δικαίωσαν τις θέσεις μας».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dmxax9tokhyh?integrationId=40599y14juihe6ly}


