Υποκλοπές: Στο αρχείο και η μήνυση εν ενεργεία στελέχους της ΕΥΠ

Αμετακίνητος ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, στην αρχειοθέτηση της μίας μετά την άλλη, υπόθεσης παρά τα νέα στοιχεία που φέρνουν στο φως. «Νομικά αστήρικτη» χαρακτηρίζει τη μήνυση σε διάταξή του ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας
Στο ίδιο έργο θεατές… Όλα τα νέα στοιχεία που φτάνουν στη Δικαιοσύνη για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών οδηγούνται στο αρχείο. Για τον Άρειο Πάγο, δεν τίθεται καν λόγος να ανοίξει νέα έρευνα. «Μονόδρομος» η αρχειοθέτηση.
Αυτή τη φορά, με διάταξη του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα οδηγείται στο αρχείο ακόμη μία μήνυση που αφορά τις τηλεφωνικές υποκλοπές μέσω του Predator, η οποία είχε κατατεθεί την 1η Σεπτεμβρίου.
Μηνυτής, εν ενεργεία στέλεχος της ΕΥΠ το τηλέφωνο του οποίου παγιδεύτηκε με το κακόβουλο λογισμικό, κατά το χρονικό διάστημα μάλιστα που διαχειριζόταν λόγω των καθηκόντων του ευαίσθητες, απόρρητες και διαβαθμισμένες πληροφορίες
Το στέλεχος της ΕΥΠ Γιάννης Παπαδόπουλος, ο οποίος υπηρετεί στην Πάτρα, είχε στραφεί, με τη μηνυτήρια αναφορά του κατά των πρωτοδίκως καταδικασθέντων Ταλ Ντίλιαν, Φέλιξ Μπίτζιου, Ιωάννη Λαβράνου και Σάρας Χάμου, για σειρά κακουργηματικών πράξεων που συνδέονται με την παραβίαση του απορρήτου των συνομιλιών και τη δράση εγκληματικής οργάνωσης. Ζητούσε μάλιστα να διερευνηθεί το αδίκημα της κατασκοπείας κατά της χώρας αλλά και να εξεταστεί ποιοι βρίσκονταν πίσω από τη χρήση του Predator, ποιοι είχαν πρόσβαση στο υλικό που υποκλάπηκε και, κυρίως, πώς αυτό το υλικό έτυχε διαχείρισης και πού ενδεχομένως κατέληξε.
Όπως φαίνεται όμως κανένα από τα κρίσιμα αυτά ερωτήματα δεν θα τύχει απάντησης από τη Δικαιοσύνης.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αφού μελέτησε το περιεχόμενο της μήνυσης, έκρινε ότι είναι «αστήρικτη κατά το νόμο» και πρέπει να τεθεί στο αρχείο.
Το σκεπτικό
Σε τρεις λόγους στηρίζει το σκεπτικό της αρχειοθέτησης του ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός.
Ο πρώτος αφορά την εκκρεμοδικία που υπάρχει στην υπόθεση με δεδομένο ότι στις 11 Δεκεμβρίου έχει προσδιοριστεί να ξεκινήσει σε δεύτερο βαθμό η δίκη των τεσσάρων κατηγορουμένων επιχειρηματιών. Κατά τον κ. Μπακέλα, το γεγονός αυτό εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης για τις ίδιες πράξεις
Ο δεύτερος λόγος στέκεται στον τύπο και όχι στην ουσία, σημειώνοντας πως η μήνυση κατατέθηκε μετά την παρέλευση τριών μηνών που είναι το χρονικό όριο του νόμου,με αποτέλεσμα και η δική του περίπτωση να καταλαμβάνεται από το δεδικασμένο της πρωτοβάθμιας δίκης.
Ο τρίτος λόγος που αφορά το μείζον θέμα της κατασκοπείας, ο ανώτατος εισαγγελέας έκρινε ότι μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος.
Σε κάθε περίπτωση ο κ. Μπακέλας θεωρεί πως δεν κατάφερε ούτε αυτή η μηνυτήρια αναφορά να εισφέρει νέα στοιχεία, ικανά να δρομολογήσουν νέο γύρο έρευνας καθώς όλα αυτά έχουν εκτιμηθεί επαρκώς στο παρελθόν από τον τότε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση που αποφάσισε πρώτος να θέσει το φάκελο «υποκλοπές» στο αρχείο.
Συγκεκριμένα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας στη διάταξή του, αναφέρει :
«i. Όσον αφορά τις καταγγελλόμενες πράξεις: 1. της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση και 2. της αθέμιτης παραβίασης του απορρήτου τηλεφωνικής επικοινωνίας και προφορικής συνομιλίας, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση (άρθρα 45,94 παρ.1,98, 370 Α παρ. 1α ΠΚ και 38 παρ. 1 α του Ν. 4624/2019 ), που φέρονται ότι τελέστηκαν και σε βάρος του μηνυτή, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό με τον οποίο κρίθηκαν κατ’ ουσίαν αυτές (τελειωμένες ή σε απόπειρα),υφίσταται εκκρεμοδικία, που προκύπτει από την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία δεν έχει καταστεί αμετάκλητη, κατά το καταδικαστικό σκέλος της, αφού οι κηρυχθέντες με αυτή ένοχοι κατηγορούμενοι άσκησαν εφέσεις , δικάσιμος για την εκδίκαση των οποίων , ενώπιον του Γ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει οριστεί η 11η -12 -2026 και με την οποία οι κατηγορούμενοι και νυν μηνυόμενοι κηρύχθηκαν ένοχοι: α) για τις δύο παραπάνω πράξεις που φέρονται ότι τέλεσαν σε βάρος των παθόντων – χρηστών των τηλεφωνικών συνδέσεων , που αναφέρονται στο σκεπτικό και διατακτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή , αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής και β) για παράβαση άρθρου 370Β παρ.1 ΠΚ και επέβαλε σε καθένα συνολική ποινή φυλάκισης εκατόν είκοσι έξι (126) ετών και οχτώ (8) μηνών, με εκτιτέα τα οκτώ (8) έτη. Η υφιστάμενη δε εκκρεμοδικία αποτελεί αρνητική δικονομική προϋπόθεση, η οποία εμποδίζει την άσκηση νέας (δεύτερης) ποινικής δίωξης και την πρόοδο της σχετικής διαδικασίας, κατά των ίδιων προσώπων για τις ίδιες πράξεις, για τις οποίες έχει ήδη ασκηθεί η προηγούμενη ποινική δίωξη και εκδόθηκε πρωτοβάθμια απόφαση.
Δεν συντρέχει εν προκειμένω, κατ’ άρθρο 2 παρ.1 Π.Κ., περίπτωση εφαρμογής της επιβαρυντικής περίστασης της διάταξης του άρθρου 370Α παρ. 5 Π.Κ. , όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο μηνυτής , καθόσον η διάταξη αυτή προστέθηκε το πρώτον στο άρθρο 370Α του ΠΚ ,με το άρθρο 2 του ν. 5002/2022, με έναρξη ισχύος την 9-12-2022 , ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που φέρονται ότι τελέστηκαν οι σε βάρος του πράξεις (17-3-2021 και 18-11-2021).
ii.΄Οσον αφορά την καταγγελλόμενη και κατ’ έγκληση διωκόμενη πράξη της παράβασης του άρθρου 370 Β παρ. 1 ΠΚ, δεν υποβλήθηκε εμπρόθεσμα έγκληση, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών. Σε κάθε δε περίπτωση υφίσταται εν προκειμένω δεδικασμένο, που προκύπτει από την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία έχει καταστεί αμετάκλητη κατά το σκέλος της , με το οποίο έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη λόγω μη υποβολής εγκλήσεων , για την παραπάνω πράξη, για εκατό οκτώ (108) παθόντες – χρήστες τηλεφωνικών συνδέσεων , μεταξύ των οποίων και της τηλεφωνικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας της οποίας κάτοχος εμφανιζόταν η σύζυγος του μηνυτή αλλά χρησιμοποιούσε ο μηνυτής, οι οποίοι (παθόντες – χρήστες) δεν υπέβαλαν εμπρόθεσμη, εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριών μηνών, έγκληση, αφού κατά του σκέλους αυτού της απόφασης δεν ασκήθηκε από οποιονδήποτε ένδικο μέσο μέσα στη νόμιμη προθεσμία.
iii. Όσον αφορά την καταγγελλόμενη πράξη της κατασκοπείας υφίσταται «οιονεί δεδικασμένο» , που προκύπτει από τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με τα οποία κρίθηκε ότι δεν τελέστηκε στην προκειμένη περίπτωση η πράξη αυτή, επειδή «δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας (άρθρο 148 του ΠΚ), ύπαρξη κρατικού απορρήτου, κατά την έννοια του άρθρου 149 του ΠΚ», αφού μόνη η ιδιότητα ορισμένων παθόντων – χρηστών τηλεφωνικών συνδέσεων που επιμολύνθηκαν με το παράνομο λογισμικό ως κρατικών αξιωματούχων ή υπαλλήλων, όπως ο μηνυτής, δεν αρκεί για τη θεμελίωση του εν λόγω εγκλήματος και το οιονεί αυτό δεδικασμένο ,δεν επιτρέπει την ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο και εμποδίζει την κίνηση ποινικής δίωξης για τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ύστερα από την κρινόμενη νέα μήνυση, αφού σ’ αυτή δεν περιέχονται και δεν διαπιστώνονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση τέτοιων, σε σχέση με εκείνα που διαλαμβάνονται στην ήδη αρχειοθετηθείσα, κατ’ άρθρο 43 παρ.3,4 ΚΠΔ, δικογραφία.
iv. Τέλος , όπως έγινε δεκτό και με τα από 25-07-2024 και 07-01-2025 πορίσματα προκαταρκτικής εξέτασης του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα ΖΗΣΗ και την από 27-4-2026 Πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προέκυψε η τέλεση οποιασδήποτε άλλης αξιόποινης πράξης από οποιονδήποτε , αλλά ούτε στην κρινόμενη μήνυση περιέχονται νέα στοιχεία ή αποδείξεις, που δεν αξιολογήθηκαν και κρίθηκαν ήδη, ούτε γίνεται επίκληση ή προσκόμιση οποιουδήποτε νέου στοιχείου».


